Łączenie tych dwóch materii ma wymiar tak naprawdę duchowy. Praca z tkaniną pozwala na stworzenie “od podstawy”, a malarstwo opowiadające na niej swoje historie wpisuje się na niej trochę jak my w kosmos.

Tkanina sama w sobie dodaje głębi. “Płótno” jest zszyte z fragmentów różnych materiałów. Niektóre są przeźroczyste, materiał nie kończy się
w prostokącie jak płótno. Podłoże malarstwa – zwykle niezauważalne – tutaj gra główne skrypce. Wymyka nam się spod kontroli.

Ta seria prac jest inspirowana “Księgami Jakubowymi” Olgi Tokarczuk. Tkanina jest w roli Boga/Wszechświata, w którym uplasowana jest religijna scena. Pomimo swojego braku połączenia funkcjonują w synergii. Tkanina pozwala malarstwu się wydarzać.